او هنرستان را در رشته گرافیک گذراند اما از همان سال‌ها می‌دانست مسیر اصلی‌اش نقاشی است. افضلی تاکنون در نمایشگاه‌های متعددی از جمله نمایشگاه‌های انفرادی و گروهی در اصفهان و تهران حضور داشته و در حوزه چاپ دستی و نقاشی نیز جوایزی کسب کرده است. عمده فعالیت او بر نقاشی با آبرنگ متمرکز است و مناظر بومی زادگاهش نقش پررنگی در آثارش دارند. رویکرد هنری او از «درنگ در منظره» آغاز می‌شود؛ جست‌وجوی حس فضا، امتداد، سکوت و حرکتی که در طبیعت جریان دارد. آبرنگ برای او متریالی زنده و سیال است که بخشی از آن همواره از کنترل کامل خارج می‌ماند و همین گفت‌وگوی میان هدایت و رهایی، هسته تجربه نقاشانه‌اش را شکل می‌دهد. لکه‌ها و فضاهای خالی به اندازه رنگ اهمیت دارند و مناظر او اغلب بیش از آنکه بازنمایی مستقیم طبیعت باشند، یادمان یا خاطره‌ای از آن‌اند. افضلی می‌کوشد مخاطب در مواجهه با آثارش، لحظه‌ای آرامش و رهایی از هیاهوی زیست شهری را تجربه کند؛ فضایی بی‌انتها که امکان مکث و تنفس دوباره را فراهم می‌کند.