او فعالیت حرفه‌ای خود را از سال‌های هنرستان گرافیک آغاز کرد و از همان زمان، طراحی‌هایش با نوعی دفرمگی و بیان شخصی همراه بود که نشانه‌ای از شکل‌گیری زبان بصری مستقلش به شمار می‌رفت. فرخی طی سال‌های اخیر در رویدادها و جشنواره‌های متعددی حضور داشته و همچنین آثارش به دوسالانه دامون‌فر و نمایشگاه‌های دانشجویی اکسپو دانشگاه الزهرا راه یافته و در نمایشگاه‌های گروهی مختلفی از جمله گالری سیبس، گالری ثالث، گالری هما، آرتیبیشن، گالری سیبس و گالری رشیدی شرکت کرده است. رویکرد هنری او بر روایت لحظات انسانی و ثبت احساسات پنهان در بطن زندگی روزمره متمرکز است. در آثارش، فیگور، حرکت و فضایی اکسپرسیو در هم تنیده می‌شوند تا تجربه‌ای عاطفی و شخصی برای مخاطب خلق کنند. اغراق فرمی، بافت‌های زنده و گفت‌وگوی مستقیم با متریال، بخش مهمی از زبان تصویری او را شکل می‌دهد. فرخی هنر را نه یک تصمیم ناگهانی، بلکه کشفی تدریجی می‌داند؛ مسیری که در آن نقاشی به تنها زبان بیان درونی‌اش تبدیل شده است. با وجود چالش‌هایی چون تنهایی، تردید و نبود حمایت، او تداوم و صداقت در کار را اصل اساسی خود می‌داند. لحظه‌ای که اثر از کنترل کامل خارج می‌شود و وارد دیالوگی زنده با رنگ و حرکت دست می‌گردد، برای او نقطه اوج فرآیند خلق است؛ جایی که نقاشی جان می‌گیرد و جهانی تازه شکل می‌دهد.